Happy Birthday พระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 (71 ชันษา)

Happy Birthday พระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14

วันนี้ 14 กันยายน วันคล้ายวันประสูติครบ 71 ชันษาของพระองค์

 

1. พระสันตะปาปาทุกองค์ที่ผมตามทำข่าวมาตลอดชีวิต เป็นหนึ่งในแบบอย่างการดำเนินชีวิตของผม เหตุผลง่ายๆ เพราะการทำข่าวพระสันตะปาปา ทำให้ผมต้องศึกษาทั้งประวัติ วิธีคิด การดำเนินชีวิต การวางตัว การปฏิบัติต่อคนอื่น รวมถึงวิธีรับมือเวลาเจอเสียงวิจารณ์ต่างๆ

ผมอยู่กับข่าวพระสันตะปาปาแทบทุกวันมาเกือบ 25 ปี ดังนั้น พระสันตะปาปาแต่ละองค์จึงมีผลต่อแนวคิดและวิธีใช้ชีวิตของผมมากๆ

2. พระสันตะปาปา จอห์น พอล ที่ 2 สอนผมเรื่อง “การมองการณ์ไกล” โดยเฉพาะการให้ความสำคัญกับคนรุ่นใหม่ เพราะอนาคตอยู่ในมือของพวกเขา อย่าเอา Generation ของเราเป็นตัวตั้ง แล้วหวังว่าคนรุ่นต่อไปจะต้องคิดหรือใช้ชีวิตเหมือนเรา

พระสันตะปาปา เบเนดิกต์ ที่ 16 สอนผมเรื่อง “การรู้จักตัวเอง” ถ้ารู้ว่าไม่ไหว ก็อย่าฝืน และต้องกล้ายอมรับว่า ถึงเวลาที่ควรปล่อยให้คนอื่นมาทำหน้าที่แทนเรา

พระสันตะปาปา ฟรานซิส นี่คือ “ที่สุด” และเป็นพระสันตะปาปาที่ปรับแนวคิดของผมใหม่แทบทั้งหมด ถ้าจะบอกว่า พระองค์คือพระสันตะปาปาที่พระเจ้าส่งมาเพื่อเปลี่ยนชีวิตและวิธีคิดของผมอย่างแท้จริง ก็คงไม่เกินไป

พระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 สิ่งหนึ่งที่พระองค์สอนผมมากที่สุดจนถึงตอนนี้คือเรื่อง “การฟังอย่างตั้งใจจริง” หรือ Deep Listening

อย่าพูดสวน อย่าพูดแทรกเวลาคนอื่นกำลังพูด อย่ารีบตัดสินเวลาฟังคนอื่นพูดอยู่ และอย่าเอาความคิดของตัวเองเป็นตัวตั้งในขณะที่กำลังฟังคนอื่น

ทุกวันนี้ เวลาผมประชุมเรื่องสำคัญกับลูกน้องหรือลูกค้า ผมจะเขียนคำตัวใหญ่ๆ ไว้ในสมุดว่า “Prevost Strategy” เพรโวสท์คือชื่อเดิมของพระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 เพราะเวลาใครพูดอะไรที่ไม่เหมือนกับสิ่งที่เราคิด ปฏิกิริยาแรกคือเราอยากจะพูดสวนทันที แต่พอเหลือบมาเห็น คำว่า Prevost Strategy ในสมุด ผมจะพยายามไม่ “โพล่ง” ออกไป นิ่งก่อน ฟังให้จบก่อน คิดก่อน แล้วปล่อยให้สิ่งที่ได้ยินมันตกผลึกสักหน่อย

3. ส่วนการติดตาม “ความคิด” ของพระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 ผมว่า ยิ่งเวลาผ่านไป เรายิ่งเห็น “ตัวตนจริงๆ” ของพระสันตะปาปาชาวอเมริกันองค์นี้มากขึ้น โดยเฉพาะจากบทเทศน์และบทสอนต่างๆ

ถ้าจะให้ผมนิยาม ผมมองพระองค์ว่าเป็นคน “อ่อนนอก แข็งใน” หน้ายิ้ม ฟัง นิ่ง และไม่ค่อยเผยว่าตัวเองกำลังคิดอะไร แต่ถ้าถึงเวลาต้องตัดสินใจ ผมว่าพระองค์ตัดสินใจเด็ดขาดมาก 

นักข่าวสายวาติกันหลายคนที่ผมรู้จักพูดคล้ายๆ กันว่า “เราไม่รู้เลยว่า พระสันตะปาปาคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่” หลายคนเลยเกรงพระองค์ เพราะพระองค์ไม่ค่อยเผยความรู้สึกหรือความคิดออกมา ต่างจากพระสันตะปาปา ฟรานซิส ที่บางครั้งจะไม่เก็บอารมณ์หรือคำพูด ทำให้คนรอบข้างพอจับทางได้ง่ายกว่า และหลายครั้งข่าวก็หลุดออกมาก่อน

4. อีกเรื่องที่ผมชอบในตัวพระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 คือแนวคิดเรื่อง “ความเรียบง่ายและความสมถะ”

ถ้าพระสันตะปาปา ฟรานซิส คือ “ความสมถะขั้นสุด” แบบเน้นความยากจน รองเท้าเก่าหรือขาด ถ้ายังใช้ได้ก็ใช้ต่อไป ซึ่งบางครั้งผมก็รู้สึกว่า มันเอามาใช้ในชีวิตของตัวเองยากเหมือนกัน โดยเฉพาะถ้าเป็นของที่เราต้องใช้ทำงานทุกวัน เพราะเราก็ต้องการความคล่องตัวในการทำงาน

พระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 ก็เรียบง่ายและสมถะเหมือนกัน แต่ผมรู้สึกว่า พระองค์มีวิธีคิดที่ปรับให้เข้ากับสถานการณ์มากขึ้น 

หากยังจำกันได้ ในบทความ “ก่อนจะมาเป็นโป๊ป เลโอ ที่ 14 (ตอน 5): คนเงียบขรึมและไม่เปิดเผยความคิดของตัวเองให้คนอื่นรู้” (https://www.facebook.com/share/p/1GHRoB9EWU)

คุณพ่อปิซโซ่ เพื่อนนักบวชคณะออกัสติเนี่ยน เคยเล่าถึงความเรียบง่ายของคุณพ่อเพรโวสท์ว่า ในฤดูหนาวที่โหดร้าย ท่านเคยต้องเดินลุยหิมะด้วยรองเท้าที่มีรู แต่ผู้ใหญ่ในคณะไม่อนุญาตให้ซื้อใหม่ เพราะอ้างเรื่องคำปฏิญาณความยากจน 

คุณพ่อเพรโวสท์แย้งว่า “เราปฏิญาณความยากจน ไม่ใช่จะต้องอยู่แบบขัดสน” และแนะนำให้ซื้อรองเท้าคู่ใหม่ แล้วเอาใบเสร็จไปให้ผู้ใหญ่ดู

ผมชอบความคิดนี้มาก เพราะมัน “ปลดล็อค” บางอย่างให้กับตัวผมเองเหมือนกัน ความสมถะไม่ได้หมายความว่า เราต้องทำให้ตัวเอง “ขัดสนที่สุด” เท่าที่จะทำได้ แต่จะเอาความคิดนี้ไปปรับใช้กับชีวิตอย่างไร ผมว่าแต่ละคนคงต้องหาคำตอบของตัวเอง (เรื่องนี้ขึ้นกับมุมมองของแต่ละคน แต่จริงๆแล้วคือความพอประมาณ รู้จักตัวเอง ไม่ฟุ้งเฟ้อนั่นแหละ)

VIVA IL PAPA!