โป๊ปเลโอให้กำลังใจแม่ ย่าและยาย “อย่าเหนื่อยที่จะส่งต่อความเชื่อ แม้ลูกหลานที่เราเคยสอนให้เขาสวด วันนี้เขาจะไม่เข้าวัดก็ตาม”

➡️ โป๊ป เลโอ ที่ 14 ทรงให้กำลังใจแม่ ย่าและยายที่เคยสอนลูกหลานให้สวดภาวนา แต่วันนี้ลูกหลานไม่เข้าวัดแล้ว “จงอย่าเหนื่อยที่จะส่งต่อความเชื่อ” และอย่าหยุดภาวนาเพื่อพวกเขา เพราะพวกท่านอาจจะเปิดใจของลูกหลานบางคนไม่ได้ แต่พระเจ้าเปิดได้

➡️ ทรงขอบคุณแม่ ย่าและยาย ซิสเตอร์ และครูคำสอน ที่ส่งต่อความเชื่อในครอบครัว เพราะประวัติศาสตร์ความเชื่อส่วนใหญ่ของอุรุกวัยไม่เคยถูกเขียนไว้ในหนังสือ แต่ส่งต่อกันเงียบๆ ในบ้าน

➡️ ทรงขอให้พ่อ ปู่ และตา เป็นแบบอย่างด้านความเชื่อให้ลูกหลาน เพราะเด็กๆ จะเรียนรู้ได้มาก เมื่อเห็นพ่อกล้าคุกเข่าต่อหน้าพระเจ้า มันไม่ได้ให้พ่อเป็นผู้ชายน้อยลง

Photo Credit: Ignacio Sánchez / El País

ช่วงสายวันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายนที่ผ่านมา พระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 ทรงเป็นประธานในพิธีมิสซา ณ อาสนวิหารเมืองฟลอริด้า ประเทศอุรุกวัย โดยที่นี่เป็นสักการสถานแม่พระแห่งสามสิบสาม องค์อุปถัมภ์ของประเทศด้วย และวันนี้ยังเป็นวันฉลองแม่พระแห่งสามสิบสามอีกด้วย (แม่พระแห่งสามสิบสามคือรูปแม่พระที่เป็นรูปแกะสลักไม้เล็กๆ ที่เกี่ยวข้องกับชาวอุรุกวัย 33 คนที่ร่วมกันต่อสู้เพื่ออิสรภาพของอุรุกวัยใน ค.ศ. 1825)

สำหรับบทเทศน์ประจำมิสซานี้ พระสันตะปาปาทรงขอบคุณบรรดาผู้หญิงที่ส่งต่อความเชื่อในครอบครัว ให้กำลังใจแม่ ย่าและยายที่ลูกหลานห่างจากวัด ขอให้พ่อเป็นแบบอย่างให้ลูกๆ และถวายประเทศอุรุกวัยแด่แม่พระอีกครั้ง ซึ่ง Pope Report เรียบเรียงใจความสำคัญมาให้ดังนี้

1. อุรุกวัยผูกพันกับแม่พระมาตั้งแต่ก่อตั้งประเทศ

พระสันตะปาปาเริ่มบทเทศน์ด้วยบทอ่านของวันนี้ ซึ่งเล่าถึงผู้หญิงสองคนที่ได้รับพรแทบเหมือนกัน คนแรกคือยูดิธ หญิงชาวยิวในพระคัมภีร์ที่กล้าเสี่ยงชีวิตช่วยประชาชนของเธอ คนที่สองคือแม่พระ ผู้ซึ่งเอลิซาเบ็ธทักว่า “เธอได้รับพระพรมากกว่าหญิงใดๆ” จากนั้นพระองค์โยงมาถึงรูปแม่พระแห่งสามสิบสาม ที่อยู่ตรงหน้าทุกคน

พระสันตะปาปาตรัสว่า “รูปแม่พระนี้เชื่อมโยงกับช่วงเวลาสำคัญที่สุดช่วงหนึ่งในประวัติศาสตร์ของอุรุกวัย ใน ค.ศ. 1825 คนที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพของแผ่นดินนี้ ได้หันมาหาแม่พระ เพื่อวางจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ไว้ใต้ความคุ้มครองของแม่พระ … ตั้งแต่ช่วงแรกของการก่อตั้งประเทศ อุรุกวัยจึงผูกพันใกล้ชิดกับพระแม่ ตั้งแต่นั้นมา คนหลายรุ่นผ่านไป สถานการณ์เปลี่ยนไป รวมถึงความสัมพันธ์ของชาวอุรุกวัยจำนวนมากกับความเชื่อด้วย แต่แม่พระยังคงอยู่ที่นี่”

2. ความเชื่อส่วนใหญ่ไม่ได้อยู่ในหนังสือ แต่ส่งต่อกันในบ้าน

พระสันตะปาปาทรงบอกว่า ขณะที่แม่พระอยู่เคียงข้างประวัติศาสตร์ของอุรุกวัย ในบ้านมากมายก็มีผู้หญิงที่รักษาความเชื่อไว้และส่งต่อให้ลูกๆ พระองค์ยกตัวอย่างทิโมธี ผู้ร่วมงานของนักบุญเปาโล ที่ได้รับความเชื่อจากยายและแม่ของเขา และนักบุญกับบุญราศีผู้หญิงอีกสามคนที่ผูกพันกับอุรุกวัย แล้วหันมาพูดถึงผู้หญิงธรรมดาในทุกบ้าน

“พ่อนึกถึงแม่ที่สอนลูกพูดคำภาวนาคำแรก ที่พาลูกไปรับศีลล้างบาป ที่เตรียมลูกให้พร้อมรับศีลศักดิ์สิทธิ์ และที่สอนให้ลูกใช้ชีวิตด้วยความรักแบบคริสตชน พ่อนึกถึงยายและย่าที่ตั้งหิ้งพระไว้ในบ้าน ที่ภาวนาเพื่อคนที่ยังอยู่และคนที่จากไปแล้ว และที่ทำให้พระเจ้าอยู่ในเรื่องธรรมดาๆ ของชีวิต … ประวัติศาสตร์ความเชื่อส่วนใหญ่ของประเทศนี้ไม่เคยถูกเขียนไว้ในหนังสือ แต่ส่งต่อกันอย่างเงียบๆ จากรุ่นสู่รุ่นในครอบครัว เมื่อเราถามว่าความเชื่อของเรามาจากไหน เรามักนึกถึงชื่อของผู้หญิงคนหนึ่ง แม่ ย่าและยาย แม่ทูนหัว ซิสเตอร์ หรือครูคำสอน เราอาจจำทุกคำที่พวกเธอพูดกับเราไม่ได้ แต่เราจำได้ว่าพวกเธอภาวนาอย่างไร พูดถึงพระเจ้าอย่างไร และใช้ชีวิตตามสิ่งที่สอนเราด้วยความมั่นใจแค่ไหน” พระสันตะปาปาตรัสสอน

3. อย่าเหนื่อยที่จะส่งต่อความเชื่อ แม้ลูกหลานจะห่างจากวัด

หลังขอบคุณผู้หญิงทุกคนที่ส่งต่อความเชื่อ พระสันตะปาปาก็พูดถึงความเจ็บปวดที่แม่และยายหลายคนมีอยู่ในใจ คือลูกหลานที่เคยสอนให้ภาวนา วันนี้ไม่ได้เข้าวัดแล้ว พระองค์ยกตัวอย่างนักบุญโมนิก้า ที่ภาวนาเพื่อนักบุญออกัสติน ลูกชายของท่านมาหลายปี

“พวกท่านสอนลูกให้สวดภาวนา แต่วันนี้ลูกไม่สวดภาวนาแล้ว พวกท่านเคยไปมิสซาด้วยกัน แต่ลูกไม่ได้เข้าวัดมาหลายปีแล้ว พวกท่านเคยพูดกับหลานเรื่องพระเจ้า แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าคำพูดเหล่านั้นทิ้งร่องรอยอะไรไว้บ้าง บางครั้งพวกท่านสงสัยว่าตัวเองทำอะไรผิดไป หรือทุกอย่างที่ทำมาสูญเปล่าหรือเปล่า … อย่าคิดว่าสิ่งที่พวกท่านหว่านไว้สูญเปล่าไปแล้ว พระเจ้าเองสอนเราว่า เมล็ดพืชเติบโตได้โดยที่คนหว่านไม่รู้ว่ามันโตได้อย่างไร” 

“บรรดาแม่ๆ ย่าและยาย อย่าเหนื่อยที่จะส่งต่อความเชื่อ จงประกาศด้วยชีวิตและด้วยคำพูด จงยืนหยัดในการภาวนา ความรัก และความหวัง ทั้งในเวลาที่เหมาะและไม่เหมาะ จงทำด้วยความอดทน ไม่ใช้ความแข็งกร้าว และไม่ท้อแท้ แม้คนที่พวกท่านรักจะดูเหมือนห่างไกลจากพระเจ้า ก็จงวางพวกเขาไว้ต่อหน้าพระองค์ต่อไป อย่าหยุดอวยพรพวกเขา อยู่เคียงข้างพวกเขา และค่อยๆ เตือนให้พวกเขานึกถึงสิ่งที่เคยได้รับมา มีประตูบางบานที่พวกท่านเปิดไม่ได้ แต่พระเจ้าเปิดได้” พระสันตะปาปาตรัสให้กำลังใจ

4. ลูกได้เรียนรู้เมื่อเห็นพ่อของตนคุกเข่าต่อหน้าพระเจ้า

จากนั้น พระสันตะปาปาทรงหันมาพูดกับผู้ชายในครอบครัว ทั้งพ่อ ปู่ และตา พระองค์ขอให้ทำตามแบบอย่างนักบุญโยเซฟ ที่เลี้ยงดูพระเยซู พาพระองค์ไปพระวิหาร และสอนให้ทำงานอย่างซื่อสัตย์

พระสันตะปาปาตรัสว่า “ลูกหลานของพวกท่านต้องเห็นว่า ความเชื่อมีที่ทางจริงๆ ในชีวิตของผู้ชายในครอบครัว … คนหนุ่มสาวต้องเห็นว่าพวกท่านภาวนา รับศีลศักดิ์สิทธิ์ ปฏิบัติต่อภรรยาด้วยความเคารพ ขอโทษ และใช้ชีวิตอย่างซื่อตรง แม้ต้องเสียสละ เด็กๆ เรียนรู้ได้มากเมื่อเห็นว่าพ่อคุกเข่าต่อหน้าพระเจ้า มันไม่ได้ทำให้พ่อเป็นผู้ชายน้อยลง”

5. ออกไปหาคนที่ห่างจากพระเจ้า เหมือนแม่พระที่รีบไปหาเอลิซาเบ็ธ

ช่วงท้าย พระสันตะปาปาทรงเล่าว่า แม่พระรีบเดินทางไปหาเอลิซาเบ็ธทั้งที่ตนเองกำลังตั้งครรภ์พระเยซู แม่พระไม่รอให้เอลิซาเบ็ธมาหา ดังนั้น พระองค์ขอให้ชาวอุรุกวัยทำแบบเดียวกัน จากนั้นพระองค์บอกว่าจะวางกุหลาบทองคำไว้หน้ารูปแม่พระ แล้วจึงถวายประเทศแด่แม่พระอีกครั้ง

“เรารอให้คนที่หลงทางกลับมาเองไม่ได้เสมอไป ชาวอุรุกวัยทั้งหลาย พวกท่านต้องออกเดินทาง ต้องกลับเข้าไปในบ้านของผู้คนอีกครั้ง เข้าไปใกล้พวกเขา ฟังคำถามของพวกเขา และพาพวกเขาไปหาพระคริสต์ พวกท่านแต่ละคนรู้จักใครสักคนที่ต้องก้าวเข้าไปหา อาจเป็นลูก เพื่อน หรือเพื่อนบ้าน ที่เลิกเชื่อไปนานแล้ว หรือไม่เคยมีใครพูดกับเขาเรื่องพระเจ้าเลย” พระสันตะปาปาทรงเรียกร้อง

“พ่อขอถวายประเทศนี้อีกครั้งแด่แม่พระ ผู้นำทัพและผู้นำทางของชนชาตินี้ … ขอให้กุหลาบทองคำนี้ ซึ่งมอบเป็นเครื่องหมายแห่งความเคารพและความรักแบบลูกที่มีต่อแม่ เตือนลูกๆ ของแม่พระว่า พวกเขาได้รับเรียกให้รักพระคริสต์อย่างที่แม่พระรัก และนำพระองค์ไปให้คนอื่นอย่างที่แม่พระทำ” พระสันตะปาปาตรัสในตอนท้าย

Source:

- https://www.vatican.va/content/leo-xiv/en/homilies/2026/documents/20261108-uruguay-santuario.html