โป๊ปเลโอชี้ ความศรัทธาแบบชาวบ้าน ที่ให้ค่ากับงานสุจริตและครอบครัว คือยาแก้ความผิวเผินและบริโภคนิยม

➡️ โป๊ป เลโอ ที่ 14 ทรงชี้ ความศรัทธาแบบชาวบ้าน ที่ให้ค่ากับการทำงานอย่างซื่อสัตย์และครอบครัว คือยาแก้ความผิวเผินและบริโภคนิยม ที่แพร่ไปทั่วในทุกวันนี้

➡️ ทรงสอน ความรุนแรงเอาชนะความอยุติธรรมไม่ได้ แต่การภาวนาและความไม่ย่อท้อทำได้ เหมือนหญิงม่ายในพระวรสาร ที่ขอความยุติธรรมไม่หยุดจนได้รับในที่สุด

➡️ ทรงห่วงใย คนที่ต้องจากบ้านเกิดไปหาอนาคตในเมืองใหญ่ หมู่บ้านที่ว่างเปล่าเพราะเด็กเกิดน้อยลง และการแบ่งประโยชน์ที่ได้จากทรัพยากรของผืนดินอย่างเป็นธรรม

➡️ ทรงขอบคุณครูคำสอน ที่ดูแลชุมชนในพื้นที่ห่างไกล แม้หลายครั้งจะไม่มีสงฆ์คาทอลิกอยู่

Photo Credit: Tiziana Fabi/ AFP

ช่วงบ่ายวันเสาร์ที่ 14 พฤศจิกายนที่ผ่านมา พระสันตะปาปา เลโอ ที่ 14 ทรงเป็นประธานมิสซาที่ซานตา ครูซ เด ซุคชาบัมบ้า ท่ามกลางชุมชนเกษตรกรชาวพื้นเมืองที่มาร่วมพิธีกว่า 20,000 คน สำหรับบทเทศน์ประจำมิสซานี้ พระสันตะปาปาทรงกล่าวถึงความเชื่อของชาวอันเดส และอุปมาเรื่องหญิงม่ายกับผู้พิพากษา ซึ่ง Pope Report เรียบเรียงใจความสำคัญมาให้ดังนี้

1. ทุกก้าวของการเดินทางมาที่นี่ คือความปรารถนาที่จะพบพระเยซู

พระสันตะปาปาเริ่มบทเทศน์ด้วยการขอบคุณชาวซานตา ครูซที่ต้อนรับอย่างอบอุ่น พระองค์บอกว่า พระองค์มาแบ่งปันความยินดีของการเป็นศิษย์และธรรมทูตของพระเยซูกับคนที่นี่ จากนั้นพระองค์พูดถึงคนที่เดินทางมาไกลเพื่อมาพบพระเยซู ผู้คนที่นี่เคารพพระเยซูในรูปเซญอร์ เดล โกสตาโด้ หรือรูปพระเยซูบนไม้กางเขนที่ถูกแทงสีข้าง

“พวกท่านหลายคนเดินทางมาไกลเพื่อมาอยู่ที่นี่ บางคนมาจากชุมชนในชนบท ทิ้งครอบครัว ไร่นา และงานประจำวันไว้ข้างหลัง การเดินทางของพวกท่านไม่ได้เป็นแค่การผ่านถนนที่ยากลำบาก แต่ยังเป็นการเดินทางแห่งความเชื่อด้วย ที่จริง ทุกก้าวและทุกความพยายามแสดงถึงความปรารถนาเดียว คือการได้พบพระเยซู ซึ่งผู้คนที่ซานตา ครูซ เคารพในรูปเซญอร์ เดล โกสตาโด้” พระสันตะปาปาตรัส

2. ความศรัทธาแบบชาวบ้านที่ให้ค่ากับงานสุจริตและครอบครัว คือยาแก้ความผิวเผินและบริโภคนิยม

จากนั้น พระสันตะปาปาเล่าถึงธรรมทูตที่เดินทางข้ามภูเขาเหล่านี้มาตั้งแต่ห้าศตวรรษก่อน พวกเขามาโดยไม่มีเสบียงหรือจดหมายแนะนำตัว เพื่อประกาศพระนามของพระเยซู พระองค์บอกว่า ความเชื่อที่ธรรมทูตหว่านไว้ได้เติบโตมาจนถึงวันนี้ และกลายเป็นความศรัทธาแบบชาวบ้าน ที่ผูกพันกับชีวิตประจำวัน ธรรมเนียม และงานฉลองของผู้คน

“ตั้งแต่ธรรมทูตกลุ่มแรกมาถึง ตั้งแต่นักบุญตูรีบิโอ เด โมโกรเบโฆ่ … พระวรสารที่หว่านไว้ในดินแดนนี้ก็เติบโตและเกิดผลมาตลอด แบบเงียบๆ ไม่มีเสียงปรบมือ และไม่มีใครยกย่องให้เป็นเรื่องใหญ่ ที่นี่บนเทือกเขาอันเดส ความเชื่อจึงเติบโตอย่างเรียบง่ายและจริงใจ … ความเชื่อกลายเป็นวิถีชีวิตที่ไม่มีใครรู้สึกโดดเดี่ยวเลย แม้แต่ในยามยากลำบาก … ความศรัทธาแบบชาวบ้านให้ความสำคัญกับสิ่งที่จำเป็น เช่น ผืนดิน การทำงานอย่างซื่อสัตย์ และครอบครัว และเป็นยาแก้ที่ดีต่อความผิวเผินและบริโภคนิยมที่แพร่ไปทั่วในทุกวันนี้” พระสันตะปาปาทรงอธิบาย

3. ขอบคุณครูคำสอนที่ดูแลชุมชน แม้ไม่มีสงฆ์คาทอลิก

พระสันตะปาปาขอบคุณสงฆ์คาทอลิกธรรมทูตและนักบวชชายหญิงที่ทำงานบนเนินเขาเหล่านี้มาหลายศตวรรษ และพูดถึงครูคำสอน ซึ่งเป็นกำลังสำคัญของชุมชนในพื้นที่ห่างไกล

“คำภาวนาขอบพระคุณของเรายังขึ้นไปเพื่อครูคำสอนด้วย หลายครั้งพวกเขาต้องทำงานในที่ที่ไม่มีสงฆ์คาทอลิก และต้องเสียสละไม่น้อย แต่ก็ยังดูแลชุมชน นำพี่น้องร่วมวจนพิธีกรรม เตรียมพวกเขารับศีลศักดิ์สิทธิ์ เยี่ยมคนป่วย และช่วยตามที่พวกเขาต้องการ … ถ้าไม่มีพวกเขา การประกาศพระวรสารในพื้นที่ห่างไกลเหล่านี้คงยากมาก” พระสันตะปาปาทรงย้ำ

4. เสียงของหญิงม่ายที่ขอความยุติธรรม ยังดังอยู่ทุกวันนี้

พระสันตะปาปายกพระวรสารตอนที่พระเยซูเล่าถึงหญิงม่ายยากจนคนหนึ่ง เธอขอความยุติธรรมจากผู้พิพากษาที่ไม่ยำเกรงพระเจ้าและไม่เคารพใคร ผู้พิพากษาไม่สนใจเธอ แต่เธอไม่ยอมแพ้ จนได้รับความยุติธรรมในที่สุด พระองค์บอกว่า อุปมานี้สอนเราให้ภาวนาโดยไม่ท้อแท้ และให้เปิดตามองความทุกข์รอบตัวด้วย

“น่าเศร้าที่วันนี้ ยังมีผู้ชายและผู้หญิงอีกมาก ที่ร้องขอเหมือนหญิงม่ายว่า ‘โปรดให้ความยุติธรรมแก่ข้าพเจ้า’ แต่ไม่มีใครตอบ … ลองคิดถึงตัวอย่างเหล่านี้ ความทุกข์ของคนที่ต้องจากบ้านเกิดไปหาอนาคตที่ดีกว่าให้ตัวเองและครอบครัวในเมืองใหญ่ ความยากลำบากในการส่งต่องานให้คนรุ่นต่อไป เพราะอัตราการเกิดที่ลดลงทำให้หมู่บ้านว่างเปล่า และความท้าทายในการแบ่งประโยชน์ที่ได้จากทรัพยากรของผืนดินอย่างเป็นธรรม” พระสันตะปาปาทรงชี้

5. ความรุนแรงเอาชนะความอยุติธรรมไม่ได้ แต่การภาวนาและความไม่ย่อท้อทำได้

ช่วงท้าย พระสันตะปาปาเตือนว่า เมื่อเจอความยากลำบากมากมาย เราอาจอยากยอมแพ้ ขุ่นเคือง หรือหันไปใช้ความรุนแรง แต่หญิงม่ายในพระวรสารแสดงให้เห็นทางที่ดีกว่า พระองค์ยังหยิบภาพไม้กางเขนบนยอดเขาโกโตรูมี มาเปรียบด้วย

“หญิงม่ายในอุปมาแสดงให้เราเห็นว่า ความโหดร้ายเอาชนะความเห็นแก่ตัว ความอยุติธรรม และความชั่วร้ายไม่ได้ สิ่งที่เอาชนะได้คือการภาวนา ความอดทน และความไม่ย่อท้อในการประณามสิ่งที่ผิด เราต้องวิงวอนอย่างแน่วแน่ และทำงานอย่างขยันขันแข็งให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่จำเป็น โดยไม่สูญเสียความไว้ใจในพระเจ้าเลย เมื่อนั้น เหมือนบนยอดเขาโกโตรูมี เราจะมองเห็นสวรรค์ผ่านไม้กางเขน”

“พระเจ้ารู้จักเส้นทางที่พวกท่านเดิน รวมทั้งความยากลำบาก ความกังวล และความท้าทายที่พวกท่านเจอ พระองค์เข้าใจความหวังของคนหนุ่มสาว ทรงดลใจสติปัญญาของผู้สูงอายุ และไม่ทอดทิ้งพวกท่าน เมื่อจิตใจหลงทางไร้จุดหมาย พระองค์คือหนทาง เมื่อเรี่ยวแรงหมดไป พระองค์คืออาหารของพวกท่าน เมื่อความท้อแท้เกิดขึ้น พระองค์คือผู้จุดความหวังขึ้นมาใหม่” พระสันตะปาปาตรัสในตอนท้าย

อ่านเพิ่มเติม:

- โป๊ปเลโอแบ่งปัน แม่พระสอนให้พระองค์เป็นผู้อภิบาลที่ออกไปพบผู้คน และใส่ใจความต้องการของพวกเขา 

- โป๊ปเลโอกลับชิกลาโย่ สอน ความรักที่ไม่มีความจริงเป็นแค่อารมณ์ ส่วนความจริงที่ไม่มีความรักคือความเย็นชา 

- โป๊ปเลโอเตือนที่อาร์เจนตินา ถ้ากำไรเป็นตัวชี้วัดเดียวของความสำเร็จ ธุรกิจจะไร้ความเป็นมนุษย์ 

Source:

- https://www.vatican.va/content/leo-xiv/en/homilies/2026/documents/20261114-peru-messa-santacruzdesucchabamba.html